Johan Hari, Çalınan Dikkat kitabında psikolog Mihaly Csikszentmihalyi’nin tanımladığı “akış hâli”ni şöyle aktarır: “Yaptığınız şeye kendinizi kaptırıp benlik hissini kaybettiğiniz, zamanın ortadan kaybolur gibi olduğu, deneyimin kendisine aktığınız anlar.” Bu akış hâli, geçiş alanlarında ve yaratıcı süreçlerde de kendini gösterir. Akışkanlığı, antropolog Victor Turner’ın liminal evre tanımıyla birlikte düşünebiliriz. Liminal evre, kişi ya da grupların eski statülerinden ayrıl

Winnicott, bir çocuk ya da yetişkinin yalnızca oyun oynarken yaratıcı olabileceğinden söz eder. Oyun kurmak, oyun bozmak, oyunun içinde beklenmeyen bir durum karşısında yeni ve farklı gözlerle bakmayı deneyerek oyuna devam etmenin yollarını aramak..aynı anda hem üzgün ve heyecanlı hem de hüzünlü ve meraklı hissedebilmek belki.. Deneyimlerin sindirilebilir hale gelmesi için biraz yumuşaması ve belki sadeleşmesi gerekebilir. Tüm bunlar bilinmezliği bol, el yordamıyla ilerlenen

Beklemek, kıyıda olmak, ayakların suyla temasını düşlemek, düşlerken geçen zamanlar suyla beraber akarken, o suyun kıyısında durmak, beklemek ve beklemek. Yaşamayı ve suyla beraber akmayı beklemek.. Japonyalı Görsel Sanatçı Yukako Manabe’nin bu resmi bana küçük bir çocuğun kıyıda (yaşamayı) bekleyen hali gibi göründü. Belki orası bir su kıyısı değil de bir kara parçasıdır. Ayak tabanlarının altında belli belirsiz fark edilen çiçeklerin bulunduğu bir zeminden, ruhsallığın kara